ماه هنوز ازنظر زمین شناسی فعال است

آماج هایی درباره ی این موضوع که احتمالا ماه ازنظر زمین شناسی کاملا مُرده نیست، از اطلاعات مربوط به عصر آپولو به دست آمده است. در مأموریت های آپولو ۱۲ و ۱۴ و ۱۵، آشکارسازهای ماه تزلزل (لرز سنج) روی سطح ماه قرار داده شد و این اطلاعات نشان دهنده ی بود نوعی لرزه روی ماه بود. بااین حال، کسی با اطمینان نمی دانست آیا این لرزه ها ناشی از حرکت پا بر جا گسل ها یا صرفا ناشی از حرکات درونی ماه است. پژوهشی که به تازگی در نامه ی Nature Geoscience منتشر شده، مدال می دهد ماه ممکن است واقعا گسل های فعالی داشته باشد.

تزلزل سنجی که تو مأموریت آپولو ۱۴ روی ماه مستقر شد (نزدیک ترین دستگاه)

یکی دیگر از سرنخ هایی که نشان می دهد اتفاقی روی ماه تو حال وقوع است، در سال ۱۹۷۲ به دست آمد. در آن زمان، جین سرنان و جک اشمیت، فضانوردان آپولو ۱۷، مشغول وارسی مکان مرتفعی بوسیله نام پرتگاه لی لینکلن بودند. آن ها تصور می کردند این مکان احتمالا گسل زمین شناسی باشد؛ هرچند درباره ی آن اطمینان نداشتند.

نمونه های معدودی دیگری نیز طی حرکت فضاپیمای آپولو در مباشرت مدار ماه بوسیله دست آمده بود؛ اما داخل سال ۲۰۱۰، دوربین مدارگرد شناسایی ماه توانست جزئیات دقیقی از این سازه را بوسیله تخیل بکشد و علامت دهد این طور پرتگاه هایی در سرتاسر سطح ماه دیده می شوند.

منظره ی وسیع ۳.۵ کیلومتری از ماه که گسل های زیادی در آن پراکنده شده اند.

در حال حاضر، بیشتر پژوهشگران معتقدند این گسل ها حاصل راندگی هایی هستند که هنگام سردشدن مواد داغ تشکیل دهنده ی ماه مولود شده اند. انقباض حرارتی موجب کاهش ظرفیت و فشرده شدن سطح می شود؛ بدان معنا که ماه درحال جمع شدن بوده است. البته، برای اینکه راندگی ها موجب لرز شوند، لزوما نباید فعال و درحال حرکت باشند. همین وضعیت در مقیاس بزرگ تر تو سرطان نیز پیوستگی افتاده است و روشنایی این سیاره تو طول سه میلیون سال گذشته، حدود ۷ کیلومتر کاهش یافته است. تو آنجا ارشد ترین پرتگاه ها حدود صدبرابر بزرگ تر از پرتگاه های موجود روی سطح ماه هستند.

نتایج تجزیه و تحلیل علامت می دهد گسل های ماه نسبتا جوان هستند و سن آن ها متجاوز از ۵۰ میلیون سال نیست؛ اما آیا آن ها کوشا و هنوز در حال حرکت هستند؟ در معاینه ی جدید، تام واترز و همکارانش از روشی متاخر برای بررسی دقیق تر موقعیت ماه لرزه ها مصرف کردند. آن ها بیدار شدند از ۲۸ لرزه ی ناچیز عمق وقوف شده، ۸ لرزه نزدیک پرتگاه ها اتفاق افتاده است که علامت می دهد شاید این گسل ها واقعا فعال باشند. ۶ لرز از آن ها نیز زمانی پیوستگی محذوف وجود که ماه در بیشترین فاصله ی خود از زمین بود. بوسیله دید می رسد در این موقعیت، تنش ناشی از فشردگی سطح در بالا خود بوده و گمان بروز لرزه ها بیش زیاد است.

مسیر دو تخته عقل که در سرازیری به جانب محل استقرار آپولو ۱۷ حرکت کردند.

پژوهشگران همچنین مسیرهای حاصل از منفور شدن چوب سنگ ها را بررسی کردند. این اتفاق احتمالا خراج ای از تکان نوشانیدن زمین باشد؛ بمنظور آن ها نزدیک پرتگاه ها استراحت داشتند و بوسیله سمت پایین شیب رانده شده بودند. افزون براین، تیر هایی از رسوبات حاصل از خبط همچنین وجود داشت و به باور ی دانشمندان، همه ی این ها مدال دهنده ی این موضوع است که حرکت گسل ها همچنان درون سطح ماه امتداد دارد.

آیا این بدان معنا است که ماه برای اکتشافات بشری خطرناک است؟ آمریکا اخیرا اعلام کرده مشیت دارد داخل پنج سال آینده با هدف تثبیت پایگاهی روی ماه، باردیگر بدان مکان سفر نرم. خوشبختانه هیچ کدام از یافته های متاخر به آن معنا نیست که ماه مخزن لرزش ها است. ماه رعشه ها درمقایسه با زمین لرز های روی زمین کمیاب نمدار و ضعیف تر هستند؛ ولی به طورقطع روی ماه مکان هایی حیات دارد که نباید درکنار آن ها پایگاهی پایدار کرد.بیشتر بخوانید:چرا فضانوردان آپولو ۱۰ قاهر نشدند روی سطح ماه فرود بیایند؟ما می رویم؛ عزم جزم ناسا برای فتح مجدد ماه و فراتر از آنآرتمیس؛ نام جدید عهده دار بازگشت بوسیله ماه ناسابرنامه جدید بازگشت بوسیله ماه ناسا هنوز در هاله ای از تاریکی استراحت داردشمارش برعکس برای مسابقه فضایی تو ماه (بسرنوشت شوم دچار کردن دوم و پایانی)